We plukten armen vol klaprozen die halverwege verlept waren en we gooiden ze weg…lang geleden zijn fabrikanten de rogge, de granen gaan ‘schonen’wat geen verrijking bracht maar verarming….op een dag komt het inzicht weer terug, wat geweest is kan weer opnieuw komen, with the eyes of love…
Zo heb je ook de espresso story, Annet, ken je dat?
Een kort verhaal, in één kernachtige regel verteld, ik heb er al fraaie voorbeelden van gezien…(gelezen)…
4 augustus 2011 at 17:06
Dit is zelfs een milieuvriendelijke streekroman
. Erg goed!
4 augustus 2011 at 18:25
Oh dank je Joke:)
4 augustus 2011 at 19:13
In een adem uitgelezen. Wat een beeldige streekroman. Prachtig verwoordt…
4 augustus 2011 at 19:38
Haha en dank je lieve Marijke…..
4 augustus 2011 at 19:40
met die / / / wilde ik het wuiven aangeven:)
4 augustus 2011 at 20:30
Zo kan ik veel boeken op een dag lezen
.
5 augustus 2011 at 10:14
Ja wat een prettig formaat, zo lustik wel een paar blogjes:)
5 augustus 2011 at 11:40
klaprozen dacht hij veur mien wief
5 augustus 2011 at 12:04
Die van Cor vind ik óók mooi!
5 augustus 2011 at 12:18
Heel goed Annet:-)
5 augustus 2011 at 12:18
Jazeker Joke, het valt soms niet mee om je van het persoonlijke los te maken naar de algemeenheid (veel te lang)
Dus Cor….:>)
5 augustus 2011 at 12:20
Prachtig…!
Die streekromans van 6 woorden zijn toch de beste…;o)
5 augustus 2011 at 12:58
Doe mee Antoinetteke:)
)heb vroeger alleen de streekromans van Wil den Hollander gelezen én graag! Jan:>>>)
5 augustus 2011 at 17:03
O, wauw ……. deze streekroman, kan alle kanten op!
Wat een schitterende foto trouwens.
5 augustus 2011 at 17:38
Zoals de wind waait Minoesjka:)
6 augustus 2011 at 00:20
Mooie woorden, en prachtige foto, tegenwoordig moet je inderdaad zoeken naar dit mooie blauwe bloempje…
6 augustus 2011 at 09:53
We plukten armen vol klaprozen die halverwege verlept waren en we gooiden ze weg…lang geleden zijn fabrikanten de rogge, de granen gaan ‘schonen’wat geen verrijking bracht maar verarming….op een dag komt het inzicht weer terug, wat geweest is kan weer opnieuw komen, with the eyes of love…
Dank Aline…
6 augustus 2011 at 18:40
Toen blauw nôg blauw wàs….
Mooj hoôr!
6 augustus 2011 at 19:07
En nog milieuvriendelijk ook – er hoeft geen boom voor omgekapt …
7 augustus 2011 at 21:56
Mooie combi van jouw tekst en de foto van Moqui!
8 augustus 2011 at 08:54
Zo heb je ook de espresso story, Annet, ken je dat?
Een kort verhaal, in één kernachtige regel verteld, ik heb er al fraaie voorbeelden van gezien…(gelezen)…
8 augustus 2011 at 09:47
Merci Marjelle!
Bart dat ken ik niet, een koffiezin…heel interessant, dank voor de info!
8 augustus 2011 at 09:48
Annie: *>)
Krek, Bert:)
8 augustus 2011 at 12:34
Hmmmm en prompt hoor ik een stem in mijn hoofd die zingt….
‘blauweeeeeeee koreeeeeeenbloehoemen…’
8 augustus 2011 at 12:48
Ken ik niet Melody:)
8 augustus 2011 at 19:40
als dit een schilderij zou zijn
met koren in het midden
dan streken haren van een romantisch penseel
het canvas
8 augustus 2011 at 22:16
Japans beknopt, dit verhaal in zes woorden.
Maar vol van in houd en denkstof.
8 augustus 2011 at 22:37
Dankjewel Ingrid….