Paul

Fluistert

Ademloos

Circels

Dollend

Grootgrollend

annet ©

En ze heten: Paultje, Fransje, Antonetta, Cornelia. Ze zijn niet groot maar klein.

Nou zo had ik niet gevraagd om Paul f.a.c. de Groot.

Niet in die vorm tenminste.

Die laffe vorm.

Een misbruikdienaar…..

nog onwetend...

Daar gaan ze. Een dinosauriër van een versnipperaar pakt de wilgen op en hoppa dat waren de knotwilgen langs de Torenveen.

Het toch al zo desolate gebied nog desolater.

Mannen en machines.

Mannen en groei.

Mannen en snoei.

En nu komen er ook nog windmolens.

Ze doen wel hun best het hier aantrekkelijk te maken!

Je stopt toch je hoofd in de grond van schaamte….

Probeersel

‘Naarmate je uiterlijke mens vervalt, wordt de innerlijke vernieuwd’ Dat zei ooit de apostel Paulus, die zelf het bejaardentehuis niet bereikte (maar dat hadden ze ook niet in die tijd). De natuur had het nog voor het zeggen wanneer je tijd erop zat.

Je verbergt je maar een kuchje verraadt je.

Dit zei de mysticus Meister Eckhard.

Zinnen uit een stuk van Jean-Jacques Suurmond.

‘Hoe ouderdom een rimpelige zegen wordt’ is de blijmoedige kop.

Bron: Trouw © – plaatjes toevoegen wil nog niet

Vanmorgen vond ik een bosje haar op de grond. Het ging nogal tekeer. Het sprong en krioelde over de grond. Het waren m’n wilde haren. Nu nog op zoek naar de streken.

Proberen……..

art: green sea by Milton Avery

De zwerfkei is nog een zandkorrel in m'n oog. Het waait hier altijd. Het lijkt Rotterdam wel.
Met hier bedoel ik Stadskanaal.
Knoal zeggen ze hier.
En het ziekenhuis heet zeikenhous.
De lekkerste banketbakker van Nederland zit hier.
Bakker Blom, kom er maar eens om:)
Ook een blinkend schone viswinkel. Vishandel Boels.
En nog veel meer: een Theater – Theater Geert Teis.
Een bioscoop: Smokey. Ooit uitgeroepen tot mooiste bioscoop van Nederland.
En dan vergeet ik natuurlijk van alles. Bij voorbaat excuses.
Altijd die zandkorrel in m'n oog.

Op weg naar huis krijg ik last van hoofpijn.
De zandkorrel is zich gaan slijpen.
M'n hoofd verhardt zich.
De pijn is bijna niet te harden.

Ik rol de auto uit. Like a rolling stone.
Ik ga meteen liggen.
Hier voel ik me thuis
Gieterveen Drenthe.
Hier werd ik eerder geboren.
Hier mag ik mezelf zijn.
Me toevertrouwen aan de aarde.
Hier ben ik zwerfkei.
Ik laat me graag begroeien.

foto: Stadskanaal – Eurobrug – Jan Geertsema ©

foto: bemost poesje Annet ©

tekst: Annet ©

de opdracht was: 'zwerfkei' door  Assyke

ER NIET OVER PRATEN HEEFT GEEN ZIN.

WE ZITTEN ALLEMAAL IN HETZELFDE SCHUITJE.

LATEN WE ONS GEVOEL EROVER DELEN.

VERDOEZELEN VERBLOEMEN VERZWIJGEN HEEFT NOG NOOIT

IEMAND GOED GEDAAN.

DELEN IS LIEFDE…….